สิริพร กุ่ยกระโทก



เห็นดอกรัก ชูช่อ รอบานเบ่ง
คิดกริ่งเกรง ภมรมาร คอยต้านต่อ
ปลูกต้นรัก ต่างหวัง ตั้งตารอ
มิอยากเห็นดอกท้อ..หนอพวกเรา

ลางดอกเพิ่ง แต่งตูม รอฟูมฟัก
ถูกหาญหัก คืนเดียว ดูเหี่ยวเฉา
อยากจะเห็น กลีบอิ่ม สดพริ้มเพรา
กลับเหมือนเก่า ดังฝัน นิรันดร๚
................................................

คิดเขียนมาฝากตามคำเรียกร้อง...แต่ดูมิหวานสักเท่าไหร่ นะครับ