สวัสดีค่ะคุณ พ.แจ่มจำรัส

โอ...มาเป็น บทกวี เลย...ฮาๆๆๆๆ ชอบค่ะ

ธรรมชาติให้ความอบอุ่นมากเกินไปหรือเปล่า...จึงรู้สึกร้อน
นานมาแล้วลืมไปแล้วหรือว่าเคยเหน้บหนาวท่ามกลางหยดน้ำค้าง...

ธรรมชาติสอนมนุษย์ด้วยการไม่สอนตลอดเวลา  เพราะความหนาวเหน็บอ้างว้าง นั่นเอง จึงเห็นคุณค่าของ ความอบอุ่นแรงร้อน…   จริงไหมคะ   

ขอบคุณค่ะ   :)