อินทรวิเชียรฉันท์ ๑๑


....กาลวา- ระผ่านพ้น.......สติดล ประจักษ์ธรรม
สิ่งสรรพ มิคงค้ำ..............จิตย้ำ พะวงใด

....ควรคิด ประกอบดี........สละลี้ ละ"ตู"ไซร้
ตัวตน สิรู้ใช้....................พละไว้ ผดุงธรรม