ส่งวิทยฐานะที่ทำเอง ทุกกระบวนการ ใช้เวลาเป็นปี สองปี นำไปใช้กับนักเรียนจริง และ 4 เดือนสุดท้าย ใช้เวลาแต่ละวัน มากกว่า 5 ชั่วโมง ในการนั่งทำ ปรับปรุงนวัตกรรรมให้ดีขึ้น และทำรายงานการใช้นวัตกรรม กิจกรรมในแผน ทำเอง สร้างเอง คิดเอง แต่งเพลงเอง ถามว่า เมื่อส่งจริงๆ มันสมบูรณ์ไหม ก็ไม่ได้สมบูรณ์มาก หมายความว่า อาจจะมีคำถูก คำผิดบ้าง แต่คงน้อยมาก เพราะตรวจสอบแล้ว ตรวจสอบอีก และตรงนี้ กรรมการคงไม่นำมาเป็นสาระเท่าไร รอเขต ประกาศ 9 เดือน ผลปรากฏว่า ได้ ปรับปรุง ในเขตเดียวกัน มีอยู่ 6 คนที่ได้ปรับปรุง นอกนั้น ผ่าน คนที่เราเคยเห็นผลงานของเขา หลายๆ คน ไม่ดีเลย ก็ผ่าน เพราะอะไรคะ เพราะพวกเราไม่ได้เสียเงิน หกหมื่น ให้ผู้มีอำนวจ ในเขต สพม. หนึ่งในเขตอีสานใต้ นั้ นทุกคนที่ส่งต้องเสียเงิน มาตรฐานอยู่ที่ หกหมื่น มารู้ทีหลังว่า "คนที่ผ่าน ไม่มีใครที่ไม่เสียเงิน" แต่ถ้างานน่าเกลียดมาก ก็เสียมากกว่านั้น ดิฉันโทรคุยกัน ระหว่างคนที่ได้ปรับปรุงด้วยกัน ทราบว่า เพื่อนๆที่ส่งพร้อมกัน เขาชวนกันเอาเงินไปจ่ายผู้มีอำนาจ แต่ละคนที่ได้ปรับปรุงนั้น ไม่ไป เพราะมั่นใจงานของตัวเอง ซึ่ง 5 ใน 6 คน ที่ได้ปรับปรุงนั้น ล้วนแล้วแต่เป็น Master teacher จึงมีความมั่นใจ แต่เมื่อผลออกมา Master teacher ทั้งหลาย ต่างยอมรับว่า ในยุคปัจจุบัน เป็นยุคที่เงินต้องมาก่อน และก็ใช้สมองที่มีอยู่พิจารณาต่อไปว่า "อ๋อ...วิทยฐานะ เขาให้เกิดมีขึ้นเพื่อช่วยครู กับ คนที่มีอำนวจเท่านั้นเอง" ไม่ได้ให้มีขึ้นเพื่อพัฒนานักเรียนอย่างแท้จริง แต่เมื่อมองอนาคตประเทศไทย อนาคตลูกหลานแล้ว ก็น่าเป็นห่วง เพราะประเทศไทยจะเสียงบประมาณตรงนี้มากมาย มาจ่ายให้คนที่ส่งวิทยฐานะ เพราะคนที่ส่งเขายอมจ่ายกรรมการอยู่แล้ว ถึงจ่ายเป็นแสนเขาก็คุ้ม เพราะไม่ต้องทำอะไรเลย ก็มีเงินเดือนเพิ่มเข้ามา แต่ถามว่า ใครเสีย อยากให้ครูคิดใหม่จัง จะให้สิ้นชาติก่อนหรืออย่างไร จึงจะคิดได้ อยากให้ สพฐ. ตั้งหน่วยงานขึ้นมาหน่วยหนึ่งคอยตรวจสอบ ผลงานวิทยฐานะของครูที่ส่งผลงาน ผลงานที่เขตให้ตก ต้องส่งไปให้หน่วยงานนี้ตรวจสอบ รวมทั้งสุ่มผลงานของคนที่ผ่าน ให้หน่วยงานนี้ตรวจสอบ หน่วยงานนี้เป็นที่รวมของผลงาน คนที่สงสัยว่าผลงานตนเองถูกคัดลอกไหม ก็สามารถตรวจสอบได้ในหน่วยงานนี้ รัฐก็ได้ไม่ต้องจ่ายเงินไปมากกับวิทยฐานะที่จะต้องจ่ายครู และสังคมคงจะยุติธรรมมมากขึ้น กรรมการ หรือ อ.ก.ค.ศ. จะได้หลุดออกจากขุมนรกใหญ่ที่กำลังรออยู่