สงสารเจ้าลูกน้อยรอคอยพ่อ

หัวอกหนอใครจะรู้ผู้ห่างหาย

เล่านิทานทุกค่ำคืนมิห่างกาย

ดาวเรียงรายในความฝันราตรีกาล

กาลนี้กลับทรยศหรือหักหลัง

พรากชีพยั้งอย่าคงอยู่ให้รู้หมาย

ที่นอนพ่อหนานเกียรติยังเดียวดาว

ตะวันฉายพ่อของหนูมิคืนคอน

กัมปนาทฟาดสะบั้นหักโค่นล้ม

พ่อลงก้มจูบผืนดินโอบท้องฟ้า

ใบไม้ร่วงปลิวละล่องจบเจรจา

ผู้นำพารากไม้ใหญ่ให้คืนดง

โอ้โอโอ้..โอละเห่..เอิ่งเอิงเอย...

เจ้านิ่งเฉยยามพ่ออุ้มกอดกล่อมน้อย

ใจคือลูกลูกคือกายที่เฝ้าคอย

พ่อครูดอย..พ่อจ๋าพ่อ...พ่อเฌวา