ตั้งแต่เล็กจนโตก็อยู่กับหมาแมวเต็มบ้านมาเรื่อยๆ คิดว่าพวกเขามีความเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวพอๆกับคนเลยนะคะ อยู่ที่ว่าเราจะทำความรู้จักเขาได้มากแค่ไหนและเขาไว้ใจจะให้เรารู้จักเขาหรือเปล่าเท่านั้นเอง คิดๆไปก็ไม่ต่างกับคนเท่าไหร่ที่บางตัวเราก็ไม่ถูกชะตาโดยไม่มีเหตุผล บางตัวก็สุดรักสุดโปรดทั้งๆที่นิสัยไม่ดีเท่าไหร่ก็มีนะคะ พูดแล้วก็คิดถึงอดีต เสียดายที่สมัยลูกๆไม่เคยได้อยู่ในสถานที่ที่พอจะเลี้ยงได้เลย ไม่โชคดีเท่าสมัยเราเป็นเด็กๆ คิดว่าการได้อยู่กับสัตว์หลากหลายแบบช่วยบ่มเพาะให้เราเป็นคนเข้าใจคนอื่นได้ง่ายขึ้นด้วยนะคะ