น่าแปลกนะคะที่เรายอมตื่นเช้าตรู่เพื่อไปรอดูพระอาทิตย์ขึ้นบนยอดเขา...ทั้งๆ ที่ก็เป็นพระอาทิตย์ดวงเดียวกับที่บ้าน

คงเพราะความเคยชิน จึงมองข้ามไป...

สิ่งสวยงามจึงผ่านไปโดยไม่ทันรู้ตัว

ขอบคุณบันทึกน่ารักๆ ที่เต็มไปด้วยข้อคิดนะคะ ^^