ขอบคุณครับคุณข้ามสีทันดร ท่านจอมยุทธ์แรมทาง ไม่ได้พบกันนาน
ความจริงเรื่องท่อง ก ไก่ ถึง ฮ นกฮูก และสูตรคูณ แม่ 2 ถึง 12 นี่ ดีมาก ๆ ยังเรื่องโคลงสี่สุภาพ เรื่องอาขยาน กาย์พกลอนต่าง ๆ จำได้บ้างถึงทุกวันนี้ก็ด้วยคุณครูบังคับต้องท่องทุกเช้าทุกเย็นนี่แหล่ะครับ ผมยังไม่เห็นด้วยว่าไอ้การเป็นนกแก้วนกขุนทองมันเสียหายตรงไหน นะครับ ผมว่า
ใช่ครับ บ้าน วัด โรงเรียน ( บวร ) เป็นยุทธศาสตร์การพัฒนาอันหนึ่งในยุคปัจจุบันเลยนะครับ แต่ ผู้คนให้ความสนใจน้อยถึงน้อยมากครับ
ผมอยู่ในหมู่บ้านยังไม่เคยเห็นกระทรวงศึกษาหรือวัฒนธรรม สนับสนุนโครงการอะไรที่เกี่ยวกับการเชื่อม บวร เข้าด้วยกันสักอย่าง ดีที่ชาวบ้าน ครูและพระช่วย ๆ กันบ้างตามอัตภาพที่ทำได้
ใช่มากๆ ครับ สภาพแวดล้อมตอนนั้นช่วยหล่อหลอมพวกเรามา โดยไม่รู้ตัวเลยนะครับ วันนึงเมื่อผมบวชผมก็ได้ใช้บทสวดที่เคยได้ยินมาจนชินหู ไม่ต้องไปท่องหนังสือใหม่ หรือไม่ต้องทำปากขมุบขมิบหลอกชาวบ้าน
ความเกรงกลัวต่อบาปก็เป็นสิ่งหนึ่งที่หลอมผมมาจาก ยาย และวัดเช่นกันครับ
ขอบคุณครับที่มาเยี่ยมเยียน