ความเห็น: พระโพธิสัตว์ตัวน้อยของพ่อ

บันทึกที่เรียกรอยยิ้มแบบมีเสียง แต่เช้ามืดเลยค่ะ :))

บางช่วงก็ดิ่ง...คิดตาม อืมม ใช่ๆ จริงด้วยสิ พอเป็นผู้ใหญ่ หลายอย่่างดีๆ หายไป...ได้ยังไง

เมื่อวาน ที่บ้านน้าปูกระเบื้องเสร็จใหม่ๆ คลานแข่งกับเด็กชายตะมิก เด็กหญิงมะนาวหลายรอบสนุกสนานมาก :)))

ไม่ว่าจะลื่นพังพาบกระแทกบ้าง ก็รีบดึงแขนดึงขาคลานต่อไม่ร้องสักแอะเลยนิ สอนเราหลายอย่าง

สุดยอดเลยค่ะ

การเล่นกีฬาของเด็กประถมก็ด้วย

ไม่เคยคิดว่า จะตีแบ็ตฯแบบ... เด็กเสิร์ฟแบบไหน ป้า...มั่งสิ ฮา..

ฮูลาฮูป ก็เรียนรู้จากเด็กๆจนควงเป็นพันๆครั้งสบายๆ ทั้งๆที่ไม่มั่นใจ ว่าจะควงให้เกาะเอวได้ ฮาๆๆ

ตอนนี้ เด็กคลำทักษะการใช้คอมพ์ฯเอง สอนป้าบางอย่างแล้ว (ฮาอีกที) ดีจังเลยค่ะ

ขอบคุณบันทึกวิเศษ ชวนฟื้น "โพธิจิต" ชั้นเซียนนี้นะคะ สาธุจริงๆค่ะ