แว่วหริ่งเรไรร่ำร้อง
ดังก้องจากใกล้ไปก่อน
จนไกลไพรพงดงดอน
สะท้อนถึงทับนิทรา

ราตรีที่ไร้จันทร์่ส่อง
บางคนหม่นหมองโหยหา
บางคนสนใจดารา
ปรารถนายอมรับนับดวง