สวัสดีเจ้าค่ะ..ดร เปิ้น.ดร ขจิต และคุณมะเดื่อ...ขอบพระคุณกับ..คอมเมนท์ เจ้าค่ะ..".ห้องเรียนห้องแรก.".ที่จะได้ความสำเร็จ..สมหวัง..ดังฝัน..คือ..ตั้งใจ..ไฝ่รู้ ตน..ความเป็นธรรมชาติแห่งตน..(ไฝ่รู้ธรรม )..ต่อมาก็น่าจะเป็น..ครู ผู้แรก..คือผู้ให้กำเนิด..ต่อมา..คือ..สิ่งแวดล้อม..(ธรรมชาติ..รอบตัว..ครอบครัว..สังคม)..ครูที่มีต่อๆไป..ที่เป็นฐานแรก..ของการศึกษา..ที่ขาดหายไป..จากระบบปัจจุบัน..เพราะเราไม่สามารถ..จะต้าน..ทานกระแสร์"รัก โลภ โกธร หลง"..(กงจักรแห่งความต้องการ)ในยุคสมัยใหม่ที่เริ่ม..สลายตัว..เมื่อมีจุดอิ่มเกิดขึ้นให้เห็น..ดังท่านพุทธทาสกล่าวไว้.."เมื่อมีเจริญ..ก็มีเสื่อม"...หากใจรู้..ควบคุมจิตได้..เป็นส่วนใหญ่..สังคมก็จะเลือ่นไหลไปทิศทางตรงข้าม.ทางเสื่อมนั้น...."ทุกอย่างจึง..ขึ้นอยู่กับใจ..ห้องเรียนห้องแรก.."ที่เราควรไฝ่เรียนไม่หนีเรียนและไฝ่ฝันให้เกิดขึ้นในใจให้ได้"..อิอิ.."ฉะนั้น.มัน.จึงเป็นภาพความฝัน"ที่ยายธี..มีกับ.คำว่า..ห้องเรียนในฝัน..ห้องหัวใจห้องเรียนธรรมชาติ..ที่ต้อง"ค้นคว้าด้วยตนเอง.รู้เองเห็นเอง".ร้องขอ..ใครไม่ได้..รางวัลก็ไม่มีให้..แต่ที่ยิ่งใหญ่กว่ารางวัลที่เป็นเพียงเหยื่อล่อ...คือ..ชนะใจตน..อันเป็นทาง..ไปสู่ความสำเร็จพอดีพอเพียง แห่งชีวิต..กับคำว่า.รู้.อยู่ปัจจุบันพอดี พอควร..แน่นอน..อนาคตที่ตามมา..คือ..สิ่งเดียวกันสมการเดียวกัน....พอดี พอไหว พอควร...พอเหมาะ พอสม......เจ้าค่ะ...ยายธี