สวัสดีครับ ยายธีครับ

สิ่งที่ยายธีต้องการนั้น ไม่ใช่ความรัก..รึ..รา..... ด้วยนะครับ แต่เป็นการรู้สึกว่าตัวเองเหงานะครับเลยต้องการให้มันเหมือนเดิมหรือว่า ทำให้มากขึ้น เต็มอยู่ตลอดเวลา

สมัยนี้เริ่มมีคนรู้สึกแบบยายธีเยอะนะครับ ซึ่งอาจเป็นความรักที่ผิดนะครับ

ความรักจริง ๆ เช่น ตาต้องการไปพบจิตเเพทย์และต้องเสียเงิน ถามว่า ตาเข้าอยากไป แล้วเราก็ไปด้วยและยินดีกับตาที่ไป นั้นละครับความรัก

กลับกับกัน ถ้ายายธีชอบกินของหวาน ๆ ขนม หรืออะไรก็ตาม แล้วตาก็ไปซื้อให้ หรือปล่อยให้ยายธีกินก็ถือว่าสิ่งแหละครับความรัก

และอีกกรณีหนึ่ง สมมติ ตาไปเที่ยวกลางคืน ไปกินเหล้า เราก็ปล่อยตาไป ไม่โทรหา ไม่บ่นว่าอะไร ให้ตาทำตามใจนั้นแหละคือความรักนะครับ

แต่คนส่วนมากรักแบบแปลก ๆ คือรักแล้วห่วงเข้าไว้ไม่ให้ทำอะไร หรือไปไหน และต้องทำตามที่เราคิดทุกอย่าง มองดูแล้วมันคงไม่ใช่ความรักแล้วนะครับ

แม่รักลูก ก็บอกลูกว่า ห้ามไปไหนนะ (ซึ่งตอนเราเท่าเขาเราก็ไปเที่ยว) ห้ามคบเพื่อนอย่างนั้น อย่างนี้ นี้ก็ไม่ใช่ความรักนะครับ

การนอนแยกกัน ตาอาจจะชอบ เพราะรู้สึกสบายนะครับ

ความรักคือการเข้าใจกันนะครับ เขาอยากทำอะไรทำไป เราอยากทำอะไรเขาก้ไม่ห้าม

ถ้ายายธีคิดถึงเวลาเก่า ก็ชวนตาไปสถานที่เราเคยพบกัน หรือสถานที่เราหัวเราะ ก็เป็นการปลุกจิตสำนึกบางอย่างให้ตาได้รุ้สึกกับยายธีก็ได้นะครับ