สวัสดีเจ้าค่ะ..คุณนงนาท สนธิสุวรรณ..จริงๆเจ้าค่ะ..เราคงจะหมุนตามไม่ทันโลก..ทั้งๆที่มีแค่ยี่สิบสี่ ชม.วันหนึ่งวันหนึ่ง ยายธีแกก็เขียนบล้อกอ่านบล้อก..กิน..นอน..ไปเดินเล่น...ตอนนี้ก็ออกไป..เรียน..เต้นBio Dance กับเด็กฝรั่งที่มาสอน..กับคนรุ่นเรียนที่มีแก่และสาวกว่านิดหน่อย..อาทิตย์ละหนึ่งวัน..สองชม..ก็ได้อะไรมาหน่อยเป็นสิ่งเตือนใจ..อย่างที่ท่านธัมมนันทาท่านสอน"ทุกอย่างอยู่ที่ใจ"...เพราะไล่ตามมันไม่ค่อยทัน..มันผันเปลี่ยนไป..เร็วกว่า..เวลากับคำว่าโลกาภิวัฒน์..นะเจ้าคะ...จริงๆเคยได้ยินคำนี้เมื่อยี่สิบปีก่อน..ตอนกลับไปคิดว่าจะอยู่เมืองไทยซึ่งอาจจะได้ดีกว่าอยู่กับฝรั่ง(ในเรื่องของใจ)..แต่ก็หกเขมรตีลังกากลับมาหาและพบ..ความสุขอิสระที่ไม่เคยพบพานมาก่อนใน.."หัวใจ"เจ้าค่ะ...จริงๆอย่างท่านให้คอมเม้นท์ไว้.."หัวใจเป็นไท"และรู้ระลึกถึงคำว่า"พอเพียง"ก็อยู่ได้อย่างสบาย(ใจ)..กราบ.ขอบพระคุณด้วยคาระวะท่านมาณที่นี้...ยายธีเจ้าค่ะ...