กมลวัลย์

ก็ว่าเล่นๆ ทำนองประเมินค่า.....

เศรษฐศาสตร์ ก็พิจารณาในเชิงการใช้สอยทรัพยากรว่าคุ้มหรือไม่ ?

จริยศาสตร์ ก็พิจารณาในเชิงตีค่าว่าดีชั่วหรือผิดถูกเพียงใด ?

สุนทรียศาสตร์ ก็พิจารณาในเชิงการสนองตอบต่อความรู้สึกของเราอย่างไร ?

ซึ่งบางครั้งเจ้าโทรศัพท์มือถือนี้ ก็อาจถูกพิจารณาทั้งสามนัยคลุกเคล้าก็นไป... ผู้ใช้แต่ละคนก็อาจตรวจสอบตัวเองว่าคำนึงถืงนัยใดเป็นประการสำคัญ...

 อนึ่ง ถ้าการพิจารณาขึ้นอยู่กับตัวเราเป็นเกณฑ์ก็จัดเป็น อัตนิยม (Subjectiveism)...  หรือถ้าการพิจารณาไม่ขึ้นอยู่กับตัวเรา แต่ใช้เกณฑ์อื่นเข้าไปกำหนดก็จัดเป็น ปรนิยม (Objectiveism)...

โทรศัพท์มือถือ ทำท่าจะเขียนเป็นหนังสือได้เล่มหนึ่ง ถ้าจะใช้วิชาเกินทำนองนี้เข้าไปจับเล่นๆ....

เจริญพร