สวัสดีค่ะคุณครู

น่าจะมาอ่านบันทึกนี้ก่อน เลยปล่อยไก่ในบันทึก คำยืมภาษาจีนในภาษาไทย เพิ่งได้ทราบจากที่นี่ว่าคำในวงเล็บ (ปาก) ที่ต่อท้ายคำนั้นคือ ภาษาพูด

คิดเองเล่นๆ แบบไม่ค่อยมีความรู้ด้านวิวัฒนาการทางภาษาว่า สาเหตุที่คำจีนมีน้อยในภาษาไทย เมื่อเทียบกับความเก่าแก่ของวัฒนธรรมจีนและจำนวนคนจีนที่อยู่ในเมืองไทย น่าจะมีหลายสาเหตุ (ผิดถูกต้องขออภัยด้วยความไม่รู้)

1. ภาษาเป็นวัฒนธรรมที่ผ่านมาทางความเชื่อ/ศาสนา จีนมีความเชื่อและนับถือ "ขงจื้อ" ส่วนไทยนับถือศาสนาพุทธ การเรียนรู้ สืบทอด อ่านคำ(คำสวดมนต์) ในหนังสือคำสอน/ตำรา จึงอิงภาษาบาลีสันสกฤตที่บันทึกคำสอนทางพระพุทธศาสนามากกว่า

2.ภาษาจีน เป็นภาษาสัญลักษณ์ ไม่มีเน้นตัวสะกดต่างๆ แต่เขียนเป็นตัวๆ ตามลักษณะที่ใกล้เคียงธรรมชาติ การถ่ายทอด/การรับต่อมาใช้จึงยุ่งยากกว่าภาษาอื่นๆ

3. ภาษาจีนในประเทศไทยมีหลายตระกูล ทั้งจีนฮกเกี้ยน แต้จิ๋ว แคะ ไหหลำ คำเดียวกันออกเสียงต่างกันไป อาจทำให้การบันทึกไว้ในพจนานุกรมยากและอาจสับสนได้ จึงไม่นิยมบันทึกไว้(หรือเปล่า?)

คิดอะไรได้ค่อยมาถามใหม่นะคะ

ขอบคุณค่ะ