อาจารย์อรรถพล ครับ บันทึกนี้ดีจริงๆ ครับ  ที่ผ่านมาผมก็ยังเข้าใจผิดว่าเป็นกระบวนการที่เกิดขึ้นเป็นลำดับขั้น นี่เป็นการตีความที่ทำให้เห็นภาพชัดเจนขึ้น  เลยเกิดความคิดขึ้นมาว่าจริงๆ แล้วการแยกย่อยและการจัดสิ่งต่างๆ เป็นขั้นเป็นตอนอาจทำให้เข้าใจสิ่งที่ต้องการนำเสนอได้ง่าย แต่มักจะไม่ตรงกับสภาพที่เป็นจริงในชีวิตเรา เพราะชีวิตหรือการรับรู้ของคนเราไม่ได้เป็นระเบียบเสมอไป หากแต่เรามักจะรับรู้อะไรแบบภาพรวมเสียมากกว่า

แต่ด้วยความที่แนวคิดตะวันตกยังยึดติดอยู่กับตัวผมไม่มากก็น้อย ผมเลยมีข้อสงสัยว่า ถ้ามองในแง่มุมของพัฒนาการ จะเป็นไปได้ไหมที่การพัฒนาของคนเราจะยังเป็นขั้นตอน โดยมองได้กว้างขึ้นๆ (ลึกขึ้นๆ) เช่น ถ้าถึงขั้น 2 (กรุณา) ก็จะมีทั้งเมตตาและกรุณา ถ้าไม่ผ่านขั้น 3 ก็ยากที่จะรับรู้ถึงขั้น 4 (อุเบกขา) ด้วยใจได้

* บันทึกของอาจารย์ให้ข้อคิดที่ดีๆ ที่การจัดอยู่ในหัวข้อสารเสพติด ทำให้คนมองข้ามไปอย่างน่าเสียดายครับ