น้องหมอป. ปัทมาคะ(ก๊อปรูปลงมาไม่ได้..)

พี่เขียนจดหมายให้ลูกเพราะนอนฟังเสียงธรรมของพระอาจารย์ไพศาล วิสาโลตั้งแต่เมื่อคืน ท่านกล่าวสอนทำนองนี้

และชอบใจที่ตัวเองกำลังพยายามบันทึกเรื่องราวการปลูกต้นไม้เมื่อสี่ห้าปีก่อน สมัยเมื่อไม่รู้เรื่องต้นไม้เลย จนกระทั่ง รู้ ขึ้นมาบ้าง(พอตัว) ต้นไม้ที่ปลูกเติบโตขึ้นทุกวัน ต้นไม้(ต้นความอดทน, รอคอย และต้นเฝ้ามองความเป็นไปของต้นไม้)ในใจพลอยโตขึ้นมาด้วย เมื่อมีความสุข รู้สึกสมองแล่น จึงพิมพ์จดหมายแมวถึงลูกได้ยาวเหยียด

เมื่อกดส่งลูก แล้วจึงนำมาบันทึก วันนี้ ลูกตอบกลับมาคำเดียวว่า

"แง้ว"

นั่นแสดงว่า เขาอ่านและชอบค่ะ