สวัสดีค่ะคุณศิลา

อ่านไปยิ้มไป คิดถึงภาพแม่ชีเทเรซา ขึ้นเสียงกับเจ้าหน้าที่ดูแลระบบคอมพิวเตอร์ไม่ออกเลยค่ะ  :)  แต่ก็ต้องยอมรับว่าอ่านอารมณ์จากตัวหน้งสือของคุณศิลาแล้ว ก็ให้คิดไปถึง "คนใจดี ไม่เอาเรื่องราว" จริง ๆ ด้วยสิคะ

ตัวเองก็ติดภาพของการเป็น "คนดี" เหมือนกันค่ะ ด้วยความที่ลาไปเรียนเพิ่งจะกลับมาทำงานไม่กี่เดือน ก็มีน้องใหม่ๆเข้ามาทำหน้าที่ด้านการสนับสนุนวิชาการหลายคนที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน เมื่อต้องไปขอข้อมูลอะไรมักจะล่าช้า ไม่ทันกาล ปกติเป็นคนใจเย็น เรื่อยๆเฉื่อยๆ แต่ตอนทำงานต้องทันใจ เร็วถึงเร็วที่สุด เจอความล่าช้าหลายๆครั้งก็เริ่มรำคาญ ให้น้องๆในสถาบันฯไปตาม ซึ่งก็แปลกที่ได้เร็วกว่าที่คิด  เลยมาคิดว่าวัฒนธรรมการทำงานของเรานั้นมักผูกติดกับ "ความคุ้นเคยกัน" (ซึ่งไม่ถูกต้องนัก เพราะคุ้นเคยก็ดีแล้ว แต่หน้าที่ก็ต้องทำให้ถูกต้องเท่ากัน) ช่่วงหลังๆ ก็เลยต้องหิ้วขนมของฝากเล็กๆน้อยๆไปฝากน้องๆเหล่านั้น เมื่อคุ้นเคยกันแล้วแค่โทรไปก็รีบจัดการให้ทันที...ฮาาาาา

ในขั้นต่อไปก็คิดจะ "สอน" น้องด้วยความเมตตาว่า ทำหน้าที่อย่าเลือกเฉพาะที่คุ้นเคยรู้จักกัน แต่ให้ทำตามหน้าที่ให้ดี... ซึ่งหากไม่คุ้นเคยกันก่อนก็คงจะหาโอกาสสอนเขาแบบนี้ไม่ได้....จริงไหมคะ

สรุปว่าจะเป็น "คนดี" นี่ ก็ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยนะคะ  :)