สวัสดีค่ะคุณครู

ชอบบันทึกนี้ แม้จะอ่านบทกลอนแล้วไม่เข้าใจทั้งหมด คงต้องสั่งสม/บ่มเพาะ ความเข้าใจ กันต่อไป แต่ชอบ "เนื้อหา" ที่สื่อไว้ในบันทึกที่ว่า

"การอ่านและเข้าใจบทร้อยกรองสักชิ้น ต้องกลั่นคั้นเอาความรู้ ความเข้าใจ รวมถึงจินตนาการต่างๆ มาประสานกันเพื่อทำความเข้าใจและสนุกไปกับบทร้อยกรองนั้นๆ"

คงคล้ายที่เคยอ่านผ่านตาว่า   "รู้รสถ้อยอร่อยจิต"  (จำไม่ได้ว่าอ่านมาจากไหนค่ะ) ตีความว่า เมื่อรู้สาระในถ้อยคำ/ข้อความใด ก็จะเกิดความซาบซึ้ง/เข้าใจได้ นั่นเอง

ส่วนตัวครั้งแรก เมื่ออ่านไฮกุ ที่ว่า 

สระเก่า

กบกระโดดลง

เสียงน้ำจ๋อม..

อ่านแล้วก็เกาหัว ได้แต่รำพึงเบาๆ (ไม่กล้าพูดดัง กลัวคนอื่นว่าไม่รู้เรื่อง ไม่มีรสนิยม...ฮาาาาา) ....

เพราะตรงไหน(หว่า)?

มีเวลาแล้วค่อยมาแลกเปลี่ยนใหม่ค่ะ

 :)