อ้อ..ดร.ธ. ครับ ช่วง post หลวงประดิษฐ์ไพเราะ มานั้น ไทยเรามีโน๊ตแล้วนะครับ ผมเืชื่อว่านักดนตรียุคหลังเล่นตามโน๊ตเป็นส่วนใหญ่ แต่ก็อย่างว่า ต้องมีการ improvise ส่วนตนเข้าไปเป็นธรรมดา และนี่คือเสน่ห์ของดนตรีไทย ที่แต่ละค่ายมี "ทางเพลง" ของตนเอง ทำให้ฟังกี่ครั้งก็ไม่เบื่อ

เพลงที่ผมชอบมากๆ คือ แสนคำนึง (นางวันทองคำนึงถึงขุนช้าง จากการที่ต้องมาตกระกำลำบากกลางป่ากับขุนแผน) ผมก็ฝึกหัดมาจากโน๊ตโบราณแหละครับ ผมเลยเอามาเล่นเป็นเพลงเอกในการบรรเลงโหมโรงที่ร้านอาหารแห่งนั้นเสมอ เล่นกะพี่สุดที่รักสองคน ที่ท่านสอนทางเพลงให้ผม สองวิศวะมาเล่นดนตรีไทยในเืมืองนอก ไม่บ้าก็คงเมาแหละ อิอิ