เตี่ยของผมตายมาหลายปี...แต่เมื่อผมคิดถึงเตี่ย...ความอบอุ่นก็ลอยมาจากตรงไหนไม่รู้....รู้เพียงว่า...ผูกพันมาก...พี่หนูรีอย่าพูดดังไปนะครับ...ว่า...ผมให้ลูกชาย-ทิมดาบ...เรียกผมว่า "เตี่ย" ..คำเรียกว่า เตี่ย น่าจะจางหายลงไปมากแล้วกับคนในปัจจุบันครับ...แต่สำหรับผมและพี่หนูีรีคงมีความรักและผูกพันไม่มีวันจางเหมือนกันครับ