ครับ บางทีผมก็เจออารมณ์แบบเดียวกัน เก็บเอกสารเก่าๆ ว่าจะทิ้ง เก็บมาก็อ่านไป บางทีก็ยิ้มนึกถึงความหลัง เลยนึกออกอย่างครูดาหลาว่า ถ้าไปเจอลายมือเก่าๆตอนเป็นเด็กที่เขียนไว้คงจะดีใจมาก หน้าละร้อยก็จะซื้อเก็บไว้.... เสียดายหาไม่เจอ ไม่มีอีกแล้ว.. พ่อแม่คงเก็บไปขายเป็นฌศษกระดาษหมด...เฮ้อ เสียดาย