• เรียน พี่ใหญ่...ครับ ผมเข้ามาอ่านบันทึกอย่างบังเอิญ เพราะคุณน้อย น้ำพอง มาทิ้งร่องรอยไว้ครับ ต้องขอบคุณครับ ถ้าผมมีเวลาต้องย้อนหลังกลับไปอ่านทุกบันทึกของพี่ใหญ่ครับ อาลัย-ท่านอาจารย์ไพบูลย์ มากครับ แต่เมื่ออ่านบันทึกนี้..ผมกลับรู้สึกอบอุ่นกรุ่นในใจเสมอ และเมื่อ อ.โอ๋ ทิ้งร่องรอยไว้ไม่นานในอนุทิน เกี่ยวกับชีวิตพี่ใหญ่ใน... http://archived.okkid.net/blog_album_detail.php?album_id=794&member_id=277 ผมอดจะออกร้อนที่บริเวณเปลือกตามาก ๆ ครับ เพราะผมคงเศร้ามาก...และจะอยู่ต่อไปกับชีวิตข้างหน้าอย่างไร ? ผมคงเข้มแข็งไม่เท่าพี่ใหญ่... แต่เมื่อได้รู้จักพี่ใหญ่ (ไม่นานและผ่านเพียงบันทึก) ผมก็สัมผัสถึงชีวิตของใหญ่ ที่เรื่องราวที่ผ่านเข้ามาในชีวิตของพี่ใหญ่ งดงามเสมอครับ ขอบคุณครับพี่ใหญ่