ก่อนอื่น ก็ขอสวัสดีอาจารย์ก่อนนะคะ ขออภัยด้วยที่มาเม้นช้า เพราะหนูเกิดปัญหานิดหน่อยค่ะ หากถามว่าพฤติกรรมคืออะไร เราททุกคนต่างทราบกันดีว่า พฤติกรรมคืออะไร แต่ที่ลึกไปกว่านั้นคือ ทำไมเราจึงต้องเรียนกระบวนวิชา 074301 ก็เพราะการที่เราจะไปเป็นครูในภายภาคหน้านั้น สิ่งสำคัญที่สุดของการเป็นครูคือ เราต้องมองเด็กให้ออกว่าคนนี้เป็นอย่างไร คนนั้นนิสัยอย่างไร หากจะเข้าถึงเด็กคนนี้นั้นควรจะทำอย่างไรเพื่อให้เขารู้ไว้วางใจเราได้ และพร้อมที่จะปรึกษาและรับคำปรึกษา การใช้จิตวิทยาเข้าช่วยในการเรียนการสอนเป็นอีกวิธีหนึ่งที่จะสามารถช่วยให้กระบวนการเข้าถึงตัวเด็กได้ง่ายขึ้น ไม่เพียงแค่เด็กเท่านั้นที่ครูุทุกคนต้องมอง แต่ยังรวมไปถึงพฤติกรรมของผู้ปกครองนักเรียนด้วย การที่ครูจะรู้ขีดความสามารถในการเข้าถึงเด็กและผู้ปกครองนั้น ก็ต้องมีพื้นฐานทางด้านจิตวิทยามาบ้าง ไม่ใช่ว่าเขาร้อน เราก็ใช้ไม้แข็งกับเขา เมื่อร้อนต่างร้อนมาเจอกัน ผลจะเป็นอย่างไรนั้นเราก็ทราบกันดี อยู่แล้ว เราต้องรู้จักวิธีหลบหลีกสถานการณ์ว่าควรทำอย่างไรถึงจะเกิดผลกระทบน้อยที่สุด เมื่อตอนที่ดิฉันเป็นเด็กนักเรียนประถมศึกษา ดิฉันเคยเจอครูคนหนึ่งที่เอาใจใส่ดิฉัน คอยดูแล คอยสอน และคอยดุด่าว่ากล่าวในเรื่องที่ดิฉันทำไม่ดี คุณครูท่านนี้เป็นครูสอนหลาย หลายวิชามากเพราะโรงเรียนที่ดิฉันเรียนนั้นก็ถือว่าเป็นโรงเรียนบ้านนอก ครูมีไม่ถึง 20 คน เพราะฉะนั้นครูทุกคนต่างมีหน้าที่ที่มากมาย ครูคนนี้ทำให้ดิฉันรู้สึกอุ่นใจและอยากให้ครูคนนี้สอนดิฉันตลอดไป แต่ก็ยังมีครูอีกคนที่วันวัน มีพฤติกรรมที่ย่ำแย่ เป็นตัวอย่างที่ไม่ดีให้กับนักเรียนมากๆ ครูคนนี้เขาติดสาว ต้องดื่มเหล้ามาสอนทุกครั้ง วันนึงก็มีสาวสวย ใส่ชุดสั้นๆ เข้ามาครูเขาออกไปข้างนอกท่ามกลางสายตาของพวกหนู ดิฉันไม่รู้จริงๆว่าทำไมครูคนนี้เขาถึงคิดทำเช่นนั้นไม่อายเด็ก หรือ ผู้ปกครองบ้างเลยหรือไร ทุกวันนี้กรณี 2 ตัวอย่างนี้ยังฝังลึกอยู่ในหัวของหนู ทำให้รู้สึกว่าหนูต้องเป็นครู การที่หนูคิดว่าหนูอยากเป็นครูนั้นก็คงเป็นเพราะครูคนแรกที่หนูกล่าวถึงล่ะค่ะ เพราะท่านนิสัยดี คอยดูแลเด็กนักเรียน จึงทำให้หนูฝังใจ เก็บเป็นภาพประทับใจตั้งแต่วันนั้นจนถึงวันนี้ หลังจากที่หนูจบ ป.6 แล้ว ก็จากมากต่อโรงเรียนในเมือง ก็ไม่ได้ติดต่อครูคนนี้อีกเลย แต่ถึงยังไงหนูก็ยังยืนยันคำเดิมว่า หนูต้องเป็นครูให้ได้ จะได้ช่วยคนอีกหลายหลายคนให้พ้นบ่วงกรรมชีวิตของเขาซะที ดิฉันดีใจมากที่ท่านอาจารย์นิ่มอนงค์ ท่านให้ทำการวิเคราะห์ข้อมูลตัวเอง ทำให้ดิฉันได้รู้จักตัวเองมากขึ้นและได้ลองทบทวนอดีตที่ผ่านมาว่าทำไมเมื่อก่อนดิฉันจึงมีพฤติกรรมเช่นนั้น และอีกอย่าง ได้ลองฝึกวิเคราะห์ตนเองก่อนที่จะได้ไปวิเคราะห์เด็กนักเรียนในสถานการณ์จริงในภายภาคหน้าอีกด้วย

(ดิฉันไม่ได้ยกยอท่านอาจารย์นะคะ แต่พูดด้วยใจจริง) สุดท้ายดิฉันก็อยากฝากบอกใครๆที่อ่านโพสต์ของดิฉัน คือ การที่เราต้องการจะไปรู้จักกับใครๆนั้น จะต้องรู้จักตนเองในดีก่อน ก่อนที่จะไปสั่งไปสอนใครต่อใครให้ทำอย่างโน้น อย่างนี้ เมื่อเรารู้จักขีดความสามารถของเราได้นั้น ก็จะสามารถรู้จักคนอื่นได้และเข้ากับเขาได้เป็นอย่างดี ขอขอบคุณค่ะ