ดิฉันคิดว่าเรื่อง กาพย์เห่ชมเครื่องคาวหวาน เป็นเรื่องที่รัชกาลที่สองแต่งกาพย์โดยใช้อาหารไทยแต่ละชนิดมาเปรียบเทียบกับความรักที่ท่านมีต่อพระศรีสุริเยนทราบรมราชินีเมื่อสมัยก่อน

รัชกาลที่2พูดถึงความรักต่อพระศรีสุริเยนทราบรมราชินี ผ่านอาหารต่างๆที่พระศรีสุริเยนทราบรมราชินี เคยทำให้กินบ่อยๆ ซึ่งรัชกาลที่2ก็นึกถึงอดีตขององค์กับพระศรีสุริเยนทราบรมราชินี เมื่อว่าตอนนี้พราะองค์จะไม่ได้อยู่ด้วยกันแล้ว แต่ความรักที่พระองค์มีให้พระศรีสุริเยนทราบรมราชินีก็ยังเหมือนเดิมไม่เคยเปลี่ยนแปลง ในกาพย์เห่เครื่องคาวหวานรัชกาลที่2ได้ให้ความรู้เกี่ยวกับอาหารไทยมากมายซึ่งแต่ละบทก็จะสอดแทรกคำสอนต่างๆและพูดถึงพระศรีสุริเยนทราบรมราชินีด้วย

แต่ละบทของกาพย์เห่ชมเครื่องคาวหวานบอกให้เราได้รู้ว่าพระศรีสุริเยนทราบรมราชินีเป็นผู้หญิงไทยที่มีฝีมือปลายจวักและตั้งใจในการทำอาหาร อาหารแต่ละชนิดมีการใช้เครื่องเทศเครื่องปรุงจากอินเดียแสดงว่าในสมัยรัชกาลที่2ได้มีการค้าขายกับชาวต่างชาติ อาหารแต่ละชนิดในกาพย์เห่ชมเครื่องคาวหวานมีการเล่นคำมากมายเช่น กลอ่อมกล่อมเกลี้ยงกลม,ลดหลั่นชั้นชอบกล เมื่อเราอ่านกาพย์เเห่ชมเครื่องคาวหวานจบเเล้ว เราก็สามารถรับรู้ได้ว่ารัชกาลที่2นั้นรักเเละคิดถึงสมเด็จพระศรีสุริเยนทราบรมราชนีมากเพียงใดถึงเเม้ว่าจะพลักพลากจากกันไป ไม่ได้อยู่ด้วนกันเเล้วเเต่พราะองค์ก็อยากชิมฝีมือในการทำอาหารของพระศรีสุริเยนบรมราชนีอยู่

กาพย์เห่ชมเครื่องคาวหวานได้สอนเรามากมายเช่น สอนให้เรารู้จักอาหารไทยต่างๆนานาชนิด เเละสอนให้เรารู้จักบทเรียนเเกห่งความรักว่าเป็นอย่างไรเวลาที่รักใครเเล้วไม่ได้อยู่ด้วยกัน เเต่ก็ยังรักเเคะคิดถึงกันอยู่เสมอตลอดเวลา♥

ดิฉันว่าเด็กไทยรุ่นต่อๆไปควรจะได้อ่านเเละเรียนรู้เรื่องกาพย์เห่ชมเครื่องคาวหวานเพราะจะได้ปลูกฝั่งให้เด็กไทยช่วยสืบสานในการรักษาวัฒนธรรมให้คงอยู่ต่อไปรุ่นต่อรุ่น