คุณเบิร์ด: มีประเด็นเรื่องการบริการที่อาจจะรับได้ยากเริ่มไว้ตรงนี้ครับ คุณ Bluebonnet เคยเล่าให้ฟังว่าบริษัทไฟฟ้าในเท็กซัส outsource งาน call center ให้ฟิลลิปปินส์ (แต่ทิศทางของประเทศจะมุ่งเน้นไปในเรื่อง healthcare call center ซึ่งผมคิดว่าเป็นกลยุทธ์ที่ดีมากครับ เพราะเป็นตลาดใหญ่)

เมืองไทยกับอินเทอร์เน็ต อย่างน้อยคงอีกสักครึ่งชั่วอายุคนมั๊งครับ ตอนนี้ราคาแบนวิธระหว่างประเทศมีปัญหา แข่งขันในระดับภูมิภาคก็ไม่ได้ แต่ในสมัยหนึ่งกลับอยากจะเป็น telecom hub โดยไม่ได้ทำอะไร (ประชาสัมพันธ์เชิงรุก) การเชื่อมต่อเข้าสู่ backbone จากเมืองไทยไม่ดีพอ

อินเดีย มี infrastructure ที่ห่วยกว่าไทย แม้บังกาลอร์ก็เริ่มจากเป็น teleport มีจานดาวเทียมใหญ่สองสามอันซึ่งมองไม่เห็นสหรัฐ แต่เขาฉวยโอกาสสมัยการตื่น Y2k รับงานมาทำ; เขาทำเรื่องมาตรฐานและคุณภาพอย่างจริงจัง -- มีอดีตประธานบริษัทยักษ์อินเดียเคยพูดว่าเขาประสบความสำเร็จได้ โดยเงื่อนไขสำคัญอันหนึ่งครับ คือรัฐอย่ายุ่ง!

ความสำเร็จเรื่อง outsourcing ของอินเดีย ไม่ได้มีเรื่องออนไลน์ไฮเทคเลยนะครับ

หาก จะเอาเมืองไทยเข้าแผนที่โลกอินเทอร์เน็ต ต้องหาวิธีให้ backbone วิ่งผ่านเมืองไทยครับ เส้นที่ดีที่สุดคือจากอันดามันขึ้นที่สตูล ข้ามมาสงขลา ผ่านอ่าวไทย กรุงเทพ แม่น้ำเจ้าพระยา ไปเชียงแสน แม่น้ำโขง และจีนตอนใต้ แถวคุนหมิงครับ

ประชากรจีน 1.3 พันล้านคน แต่การเจริญเติบโตอยู่ทางฝั่งชายทะเลตะวันออกเท่านั้น ขืนปล่อยให้เกิดการอพยพเข้าเมือง โครงสร้างพื้นฐานก็จะไม่เพียงพอครับ จะเกิดการโกลาหลขนาดหนัก ดังนั้นเงินทุนสำรองของรัฐบาลจีน จึงใช้พัฒนาเขตจีนใต้ จีนตะวันตก และเขตทะเลทรายอย่างจริงจัง

ถ้ามี วงจรขนาดใหญ่ (ซึ่งวิ่งจากยุโรปมาอันดามันอยู่แล้ว) วกผ่าเมืองไทย เข้าจีนใต้ แล้ว ด๊อกแด๊กไปจนเจอทางรถไฟสาย Trans Siberia ซึ่งก็มีไฟเบอร์เดินอยู่แล้วล่ะครับ มันจะกลายเป็น loop ยุโรป-ตะวันออกกลาง-อินเดีย-เอเซียตะวันออกเฉียงใต้-จีน-รัสเซีย ครอบคลุมประชากรและระบบเศรษฐกิจกว่าครึ่งโลกเชียวนะครับ

ป.ล. ระวังตัวสะกดคำว่าอินเทอร์เน็ตด้วยครับ

คุณ bunpot ณ ฉะเชิงเทรา: การเมืองเน่าได้เท่ากับที่เราไม่สนใจครับ แต่การรู้จักปัญหาไม่ได้ช่วยแก้ไขอะไรเลย เราน่าจะเปลี่ยนเมืองไทยเป็นวังคมของการปฏิบัติครับ

คุณศศินันท์: ยังมีเรื่องที่ต้องทำอีกเยอะเลยครับ