ครั้งแรกที่ผมรับข้อมูล "เซ็น" แต่ไม่รู้ว่าเป็นเซ็น ได้แต่คิดในใจตลอดเวลาเมื่ออ่านคำเขียนของโกวเล้งผ่านตัวละครเองของเขาไม่ว่าจะเป็น ลี้คิมฮวง เอี๋ยบไค อาฮุย โป้วอั้งเสาะ ฯลฯ จนกระทั่งได้มาเจอหนังสือของท่านพุทธทาส เรื่อง "เว่ยหลาง"  จึงได้รู้ว่าที่โกวเล้งกล่าวมานั้น เป็น เซ็น  นับถือโกวเล้งที่สอดแทรกเซ็นเข้าไปในงานวรรณกรรมของเขาได้กลมกลืนดีเหลือเกิน ที่เห็นชัดเจนน่าจะเป็นเรือง "ฤทธิ์มีดสั้น"   กระบี่อยู่ที่ใจ , กายไร้กระบี่ ใจไร้กระบี่  ประเด็นนี้ ให้ท่าน man in frame เป็นคนอธิบายต่อ ผมไม่สัดทัด แต่เข้าใจในความหมาย...

ถ้าโกวเล้งยังอยู่ จะเชิญมาเป็น blogger กิตติมศักดิ์บ้างก็ดีนะ