เพียงสายลมพัดผ่านสะท้านหนาว เพียงชั่วคราวร้าวรานถึงปานไหน ยามโลกร้างอย่างนี้ไม่มีใคร จะหนาวในใจเหน็บยิ่งเจ็บนาน เอย
