ยามท้อ...เปิดอ่านเรื่องเล่า...ของท่านเมื่อไร กำลังใจก็มาทุกที ในยามนี้ ไม่มีสิ่งใดสำคัญเท่ากำลังใจที่มีให้กัน..ขอขอบพระคุณท่านเป็นอย่างสูงในทุกๆ คำที่ท่านเขียนให้อ่าน..สู้ ๆ ๆ ค่ะ...เรื่องเล่าของท่านเป้นวรรณกรรมชิ้นเอกของผู้ที่ประสบทุกข์ภัยเมื่อได้อ่านทุกครั้ง...จะเกิดพลังอย่างประหลาด...ขอบพระคุณท่านมากค่ะ...เพราะหนูรอดจากภัยต่างๆ หลายครั้งก็เพราะได้พลังจากเรื่องเล่า..ของท่านนี่แหละค่ะ...ครั้งนี้ก็เหมือนกัน บ้านน้ำท่วม ต้องดูแลผู้ประสบภัย...ต้องสู้กับทุกเรื่องราว..แต่ก็ยังดีที่มีเรื่องของท่านให้อ่านในยามท้อแท้..ขอบพระคุณเป็นที่สุดค่ะ...รักท่านจริงๆ...