คำภีร์ดาลาดาวังสะ(ทาฐวังสะ) ของลังกา ได้กล่าวถึงการแบ่งพระบรมสารีรกิธาตุในกาลนั้น และกล่าวถึงพระธาตุเขี้ยวแก้ว ทั้ง 4 องค์ ในที่นี้ กล่าวเฉพาะ องค์ที่มีสองเขี้ยวแก้ว (หมายถึงรากฟันงามดังงาช้าง หน้าฟันสวมทองคำ ซึ่งนาคทั้งหลายนำไป (หมายถึงเต้าโครงรากฟันงามๆ วางไว้ที่เดดานปากรูปปั้นหรือภาพเขียนหน้าพญานาค ซึ่งเป็นที่เชื่อกันว่าบนโลกมนุษย์ของเรานี้ มีพระเขี้ยวแก้วขององค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้าประดิษฐานอยู่ 2 องค์ (หมายถึงพระเจ้าห้าองค์นั้น มีรากฟันอย่ด้านซ้ายขวา 2 องค์และสวมทองคำ เค้าโครงอุปมัยดังเขี้ยวในเรื่องจิตนาการณ์ไว้ในปากพญานาค ปากฟันรกปั้นยักษ์วัดพระแก้ว เป็นต้น สรุปเขี้ยวแก้วมายถึงรากแก้วของฟัน เป็นชุดที่สวมทองคำจำนวน 5 พระองค์ แต่มีรากฟัน เพียงสองรากฟัน ตรงการสามซี่ ถูกตัดรากฟันไปแล้ว เมื่อนำชุดนั้นกลับรากฟันออกนอกเพดานรูปปั้นพญานาค จึงดูเป็นเขี้ยวยาวๆ