นานมากแล้ว ประมาณปี๒๕๒๐ ผมเคยมาประจำที่บ้านในถุ้ง ท่าศาลา สมัยกรุงชิงโน่น ! คืนหนึ่งผมมารับของที่สถานีรถไฟ รถเสียเวลาและเข้าเทียบดึกมาก รถก็ไม่มีแล้ว ผมยังมีโอกาสไปส่งครูสาวคนหนึ่งที่อำเภอลานสะกา ช่วยเหลือเฉยๆโดยไม่ได้คิดอะไรก็เลยไม่ได้ถามนามของเธอ แต่ช่วยแล้วสบายใจและยังจำได้เสมอ โดยเฉพาะความทรงจำที่ดี..ผมเองเกือบทิ้งชีวิตไว้ที่บ้านนบพิตำ..กลับจากนครฯก็ถูกส่งไปล่อเป้าแถวนราฯ ปัตตานี และยะลา..ผมรอดมาด้วยดีทั้งที่มิได้เป็นศิษย์หลวงพ่อทวด..ก่อนย้ายกลับมาสัตหีบได้ไปเช่าท่านมาค้วยตนเอง ยังเก็บไว้บนหิ้งเป็นอย่างดี..นะโม ๓ จบ..นะโม โพธิ สัตโต อาคันติมายะ อิติภะคะวา ท่องก่อนนอนแล้วจะฝันดีครับ

ราตรีสวัสดิ์.

โตนี่ - ฟาง. ๑๔ ต.ค. ๕๔