บทกวีที่เกี่ยวกับความหวานของน้ำตาลมีอยู่มาก เช่นบทกวีของบรมครูสุนทรภู่ที่ว่า

"อันอ้อยตาลหวานลิ้นแล้วสิ้นซาก 

แต่ลมปากหวานหูมิรูหาย

อันเจ็บอื่นหมื่นแสนจะแคลนคลาย

เจ็บจนตายนั้นเพราะเหน็บให้เจ็บใจ"