เอ๊! ถ้าไม่มีหนังสือเชิญ เขาก็จะพลาดโอกาสเลยใช่ไหม?

วิธีทำงานของคนในแต่ละองค์กรมีหลายแบบครับ คนและวัฒนธรรม ย่อมอยู่ใต้กฎระเบียบขององค์กรนั้น ธรรมดาครับ เขาจะพลาดโอกาสเพราะเขาต้องการพลาดเองครับ

แค่กำหนดการ รายละเอียดงาน ก็น่าจะใช้ประกอบการพิจารณาอนุมัติได้แล้ว หรือผิดกติกา?

ใช้ได้ครับในบางองค์กร และใช้ไม่ได้ในบางองค์กร แต่ผมมีความเห็นว่ามันมีช่องทางในทุกองค์กรให้เดินครับ เพียงแต่เขาอยากเดินหรือไม่ หรือต้องการให้ท่านได้แสดงบางอย่าง มันเป็นเพียงแต่ว่า คนนั้นเขาจะสนองต่อสิ่งที่เข้ามาอย่างไร ด้วย กฎ กติกา มรรยาท ของสังคม องค์กรเขาครับ อยากจะบอกว่าทุกอย่างทุกองค์กรทำได้แต่ จะทำหรือไม่เท่านั้นครับ

บางครั้ง ต้องส่งขออนุมัติถึงขั้น อธิบดี อธิการบดี ผู้บริหารระดับสูงมากๆ ผมสงสัยอีกว่า เรื่องประเภทนี้ต้องเป็นภาระของผู้บริหารระดับสูงด้วยเหรอ? เพราะแค่หนังสือเอกสารเรื่องอื่นก็บานเบอะแล้ว

บางครั้งเราต้องเข้าใจนะครับ เงินที่องค์กรลงไป ต้องผ่านการเห็นชอบจากผู้บริหารระดับสูงของเขา บางครั้่งเราต้องเห็นว่า เขาต้องการผลงาน การจากงานไปเพิ่มความรู้ต้องให้ผู้บริหารระดับสูงได้รับทราบ มีเหตุผลอีกมากมายที่ข้างล่างต้องส่งไปข้างบนครับ

มุขนี้ เอื้อต่อการเรียนรู้ของบุคลากรในองค์กร หรือ กัดเซาะพฤติกรรมการเรียนรู้ของบุคลากรในองค์กร อันไหนมากกว่ากันนะ?

ในการเรียนรู้ของบุคลากรนั้น การหาช่องทางไปรับการอบรมก็เป็นการเรียนรู้นะครับ เพียงแต่ว่าบริบทของแต่ละองค์กรไม่เหมือนกันนะครับ การพยายามจะไปหรือพยายามจะไม่ไปก็เรียนรู้ได้นะครับ คำว่ามากกว่ากันเป็นการเปรียบเทียบนะครับ เราไม่ควรเปรียบเทียบสิ่งที่ไม่รุ้ว่าเปรียบเทียบกันได้หรือไม่นะครับ

พฤติกรรมนี้ มันอยู่ใกล้ หรือห่างไกล กับ จุดที่เรียกว่า empowerment? หรือว่า เป็นธรรมเนียมปฏิบัติ ทำต่อๆกันมา เลยต้องทำต่อๆกันไป

empowerment มีสองประการนะครับ มีผู้ให้และผู้รับ ผู้ให้ให้แล้วผู้รับไม่รับ ก็ แหะๆๆ ไม่มีผลนะครับ ส่วนธรรมเนียมปฏิบัติต้องบอกว่าเป็นไปตามบริบทองค์กรครับ เราคงไม่สามารถตัดสินได้ว่า ทำกันต่อมา หรือ ทำไปตั้งคำถามไป อย่างไหนดีกว่ากัน เราคงต้องดูว่าสิ่งที่ทำนั้นยังรับใช้ได้ประโยชน์อยู่หรือปล่าว ก่อนปรับเปลี่ยนโดยทำตามคนอื่นน่าจะต้องพิจารณาอย่างรอบครอบนะครับ

ด้วยจิตน้อมน้อม ขอสันติสุขจงมีแก่คุณธวัช นะครับ

ตุ๊ตตู่ ร่วงโรย