ผมมองุทกแบบครับพี่

เนื่องจากคนมี ศักยภาพภายในไม่เท่ากัน...ในเชิงทัศนคติ มองทุกคนมีความเป็นมนุษย์ มีสิทธิได้รับความยุติธรรมเท่ากันและมีศักยภาพที่จะพัฒนาได้

แต่ความจริงที่เห็นชัดมากคือทุกคนมิได้เท่าเทียมกัน มีผู้อ่อนแอมีผู้แข็งแกร่ง สังคมที่ดีควรมีความเป็นธรรมมองว่าทุกคนเท่าเทียม ในขณะที่มีน้ำใจคนแข็งแรงดูแลคนอ่อนแอ เพื่อให้เขาเริ่มพึ่งตนเองได้

1.การสงเคราะห์ยังจำเป็นในเบื่องต้น หากแต่มิใช่สิง่เดียว เพราะสุดท้ายหากสงเคราะห์มาก สุดท้ายก็จะเกิดคำว่าภาระ

2.ทางการแพทย์ paradigm ใหม่ มองไปถึงการฟื้นคืนสภาพให้มากที่สุดโดยใช้วิทยาการทางการแพทย์ช่วย...ใครจะรู้ stem cell อาจการเป็น การรักษามาตรฐานในอนาคตที่ สปสช.สนับสนุน ความพิการทางกายอาจหายไปก็ได้

3. ทางสังคม มองการอยู่ร่วมกันเป็นสังคมต้องมีปฏิสัมพันธ์ที่เหมาะสม เมื่อชุมชนเข้มแข็งให้โอกาส ผู้อ่อนแอได้มีส่วนร่วมตามสมควร ให้โอกาสคนพิการทำงาน มีการอาสาดูแลกันและกัน

หาสมดุลในการมองและลองทำในสิ่งที่เป้นไปได้