คำร้องแห่งเพลงนี้ ผมเริ่มคิดแต่ง

แต่เมื่อไปนอน ริมน้ำปาย แม่ฮ่องสอน

ริมน้ำยวม แม่สะเรียง

ริมน้ำโขง หนองคาย

จากนั้นก็มานอน ริมกก เจียงฮาย

ริมน้ำได้ ก็เดียวดาย โดดเดี่ยว เปลี่ยวสุดๆ

ฝนมันตกหนักมาก กลางดึก

หนวกหู นอนไม่หลับ

เลยออกไปนั่งตากฝน นั่งคิด ถึงอดีต และปัจจุบัน

อารมณ์พลัน ประวัติ ไปไกล

ไถลลื่นไปเรื่อย ลอยไหลไป

ในกระแส แห่งแม่ปาย กก เมย

สาละวิน โขง ชี มูน ถึงแม่กลอง และบางปะกง