และ 
อ.นุ.
ขอบคุณมะปรางเปรี้ยวและ ท่าน ผ.ศ.ครับสำหรับดอกไม้กำลังใจ
ผมมีความรู้สึกว่า เราเป็นมนุษย์บนโลกนี้แต่เรา(รวมทั้งตัวเอง) นึกถึงโลกน้อยมากครับ เพราะเห็นว่าเป็นเรื่องนอกตัว ไกลตัว และอาจจะเห็นด้วยว่าโลกและธรรมชาตินั้นย่งใหญ่เกินกว่ามนุษย์เล็กๆ อย่างเราจะไปทำอะไรได้
แต่ที่ผ่านมามนุษย์ตัวเล็กๆ แบบเรานี่ละครับ สามารถทำลายความสมดุลย์ของโลกและธรรมชาติได้ ซึ่งเท่ากับทำลายอนาคตของมนุษย์เราเองด้วย
ทางออกหนึ่งก็คือใครสามารถทำได้ก็ต้องทำเลยครับ
ขอบคุณและเจริญสุขนะครับ