เคยอ่านเจอหลวงปู่ดุลย์บอกว่า "คิดเท่าไรๆก็ไม่รู้ ต่อเมื่อหยุดคิดจึงได้รู้ แต่ต้องอาศัยความคิดนั่นแหละจึงรู้" คงคล้ายพระอานนท์ตอนบรรลุธรรมกระมัง ผมคิดว่า อาจารย์เปรียบเป็นเท้าซ้ายเท้าขวานะโอเค แต่น่าจะเปลี่ยนเป็นการเดินมากกว่าเหยีบเรือสองแคม ชีวิตก็ต้องมีเท้าซ้ายและขวาเพื่อให้การเดินสมบูรณ์ คือ มีทั้ง ความรู้และการตื่นรู้ หรือการคิดและหยุดคิดนะครับ!!!