คนเป็นแม่รับรู้ถึงความเจ็บปวด ความเหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้า หมดแรงอย่างแท้จริง คนเป็นพ่อรับรู้ความเหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้าแต่ไม่ได้รับรู้ความเจ็บปวดว่าเจ็บปวดขนาดไหน แต่ทั้งพ่อและแม่ต่างรักลูก แม่อาจจะรู้สึกรักลูกมากกว่าเพราะรับรู้ความเจ็บปวดที่ตนได้รับและต้องทนเพื่อลูก พ่อนั้นอยู่ที่ความรู้สึกละเอียดอ่อนของแต่ละคน รักของแม่จึงยิ่งใหญ่กว่าเสมอ

ตอนนี้มาเป็นปู่ย่าก็มาเฝ้าดูแลหลาน ทุกคนจะเฝ้าคอยเมื่อไหร่หลานจะมาถึง เอาหลานมาส่งแล้วพ่อแม่ไปทำงาน เหนื่อย ปวดเมื่อยเพราะหลานแข็งแรงแต่เขาน่ารัก เพิ่งสี่เดือนสิบสองวัน เมื่อคืนพ่อแม่เขาเอาดอกมะลิมากราบคุณย่ามีพวงเล็กให้ตัวเล็กถือมากราบด้วย แปลกใจตรงที่เมื่อคืนให้เขาก้มหัวเขาก็ก้มทั้งๆที่ปกติไม่ยอมก้ม...