อยากจะให้ความรู้สึกอย่างนี้ มันฝังอยู่ในกาย ใจ ของครูทุกคนตลอดไป ไม่ว่าจะเป็นครูพันธุ์ไหน

แต่ที่เห็นส่วนมากในปัจจุบัน พอพ้นการประเมินอย่างเข้ม 2 ปี ก็เริ่มเปลี่ยนวิถีความเป็นครู

วิญญาณครูมืออาชีพเริ่มเข้าสิงสู่

ไอ้ที่เคยกระตือร้อร้นตอนเริ่มบรรจุใหม่ๆ ถ่านเริ่มอ่อน แบตเริ่มเสื่อม

แต่ก็ใช่ว่าจะยังงั้นทุกคนหรอกนะ

คนที่มีความกระตือรือร้น สนใจใฝ่รู้ และพัฒนาตนเองเพื่อเด็กนักเรียนก็มีอยู่มาก

แต่ที่ต้องพูดถึงคนอีกกลุ่มเพราะว่าคนเหล่านั้นอาศัยวิชาชีพครูเลี้ยงตัวไปวันๆ

เป็นครูพอหวังจะได้มีสิทธิกู้ชพค.-สหกรณ์-อเนกประสงค์ฯลฯ

ไม่รู้เมื่อไหร่คนพวกนี้จะหมดไปจากวงการศึกษาซักที