แม่คือ

แม่เป็นผู้ให้กำเนิดฉันมาแม่เป็นนางฟ้าที่อยู่ในใจของฉันบางครั้งแม่ก็อาจจะโมโหง่ายแต่บางครั้งแม่ก็จะเป็นนางฟ้าเวลาฉันทำการบ้านไม่ได้แม่ก็จะมาช่วยฉันทำแต่ถ้าอันไหนที่ต้องทำด้วยตัวเองแม่ก็จะเป็นคนที่คอยแนะนำให้แล้วฉันต้องทำเองแต่ถาเวลาฉันทำอะไรผิดแม่ก็จะเข้ามาช่วยฉันเสมือถ้าฉันร้องให้แม่ก็จะเข้ามาหาฉันแล้วก็มาปอบฉัน ฉันจึงรักแม่มากที่สุดในโลกพอเวลาฉันจะไปเรียนพิเศษแม่ก็จะต้องไปรับไปส่งฉันเวลาที่ฉันจะมาเรียนที่โรงเรียนแม่ก็จะมาส่งฉันที่หน้าโรงเรียนที่ฉันเรียนอยู่ทุกวัน พอตกเย็นแม่ก็จะมารับฉันกลับบ้านพร้อมกับพี่สาวพอฉันกลับถึงบ้านแม่ก็จะนำกับข้าวมาให้ฉันรับประทานอาหาร พอฉันรับประทานอาหารเสร็จฉันก็จะไปช่วยแม่ล้างจาน ถ้าฉันล้างจานเสร็จฉันจะชอบขึ้นไปดูโทรทัศน์กับแม่แต่ว่าฉันจะเป็นคนที่หลับเป็นคนสุดท้ายแต่ว่าฉันเป็นคนที่ไม่ข่อยได้ปิดโทรทัศน์เพราะจะนอนหลับก่อนแม่จึงเป็นคนแรกที่ต้องลุกขึ้นมาปิดโทรทัศน์ให้ฉันแม่คือผู้ที่คอยสั่งสอนฉันมาตั้งแต่ฉันยังเป็นเด็กอยู่แม่คือคนที่คอยช่วยเหลือฉันจนถึงตอนนี้แม่คือผู้มีพระคุณของฉันตั้งแต่เล็กจนฉันโตแม่เป็นครูคนที่สองที่อยู่ที่บ้านคอยตักเตือนสั่งสอนให้ฉันเป็นคนดีแม่จะสอนให้ฉันตอบแทนบุญคุณคนอื่นๆที่ช่วยเหลือฉันและสอนให้ฉันไม่รับของจากคนแปรกหน้าถ้าจะเปรียบเทียบโลกใบนี้

กับความรักของแม่ที่มีให้กับฉัน ฉันคิดว่าความรักของแม่ยิ่งใหญ่กว่าโลกใบนี้มากฉันอย่ากบอกแม่ว่าฉันรักแม่เพราะแม่ไปไหนก็จะซื้อขนมมาฝากทุก ๆ ครั้งและจะถามทุกวันว่ากินข้าวหรือยัง กินกับอะไร “กินไก่อีกแล้วหรือ” และแม่ก็จะถามว่าเป็นหมูแล้วยังไม่หยุดกินอีก เดียวอ้วนมากกว่านี้นะ แต่แม่ก็ยังซื้อไก่มาฝากตามเคย และเป็นไก่ที่ ฉันชอบมาก ๆ คือ KFC ฉันว่าอ้วนตาย ดีกว่าอดตาย ก็เลยกินหมดเลยสุดท้ายนี้ฉันขอให้แม่มีความสุข และอยากบอกแม่ว่าฉันรักแม่มากที่สุดในโลกเลย