สวัสดีค่ะคุณถาวร

โอ้..ไพเราะเช่นกันค่ะ

บทกวีนี้

พี่รุ่งรู้สึกคิดถึงแม่มากๆ

ความรักของแม่นี้ยิ่งใหญ่

โดยไม่ต้องผ่านบทเรียนเลยนะคะ