คุณนายดอกเตอร์

จริงด้วยนะคะพี่นุช

น่าเขียนบทกวี ประกอบ..อีกแล้ว อิ อิ

ขอบคุณบันทึกพี่นุชที่ทำให้น้องคิดถึงเรื่องราวในอดีตที่เปี่ยมสุข คิดถึงแบบ รู้ตัว มีสติ รับรู้ว่าเราคิดถึง ไม่ได้ผูกความคิดเข้าไปเป็น เราในอดีต

ทุกสิ่งผ่านไป ผ่านไปจริง

และอีกหลายสิ่งก็คงจะผ่านเข้ามา และผ่านไป จริง เช่นกัน

หากทุกสิ่งทุกอย่างนั้น เกิดจาก รูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณ

เรารู้ เราคิดได้ แต่ ต้องรู้ว่า เรารู้ เราคิดอยู่ แล้วพอ

อืม ประมาณแบบนี้ที่พี่นุชกรุณาแนะนำไว้ นะคะ

คิดถึงพี่นุชเรื่อย ๆ ค่ะ ดูแลสุขภาพนะคะ