สวัสดีค่ะ คุณประคัลภ์

อ่านเรื่องเล่านี้แล้ว ทำให้นึกถึงบันทึกจิตตปัญญาเวชศึกษา 144: เราไม่สามารถจะให้ในสิ่งที่เราไม่มีของ อ.หมอสกลค่ะ ในบันทึกนี้ อ.สกลเขียนถึงกลุ่มคนทำงานในสาขาอาชีพทางด้านการแพทย์และสาธารณสุข

แต่ก็มีประเด็นที่ดูว่าจะเหมือนกันอยู่คือ หากเรามีความสุขเราก็สามารถแสดงออกหรือถ่ายทอดสิ่งนั้นออกไปได้ เช่นเดียวกันกับตัวอย่างเรื่องเล่าของคุณประคัลภ์ที่บอกว่าเมื่อพนักงานมีความสุขก็จะส่งผลดีต่อลูกค้าและองค์กร และในมุมทางด้านการแพทย์ที่อาจารย์หมอสกลเขียนสะท้อนก็เป็นอีกมุมหนึ่งที่จะบอกว่าหากว่าคนทำงานไม่มีความสุขแล้วจะให้สิ่งนั้นกับผู้อื่นได้อย่างไร