ผ่านมาเห็นเข้า (อย่างไร้สติก็จะบอกว่า เย้ได้ตอบเป็นคนที่สองอ่ะ) ความจริง จริงๆ ไม่ต้องหาที่ไหน คำตอบอยู่ในใจเราเอง ครั้งหนึ่งผมเคยเขียนจดหมายถึงคนที่คิดถึง ...ยึดยาว...เพื่อส่ง หลังจากเขียนจดหมายจบ ผมกลับรู้สึกว่าความคิดถึงที่มีแต่ตอนแรกมันหายไป แล้วก็ไม่ได้ส่งจดหมาย คำถามคือเกิดอะไรขึ้นกำเราหว่า ?...เฉลย เลยละกัน คนเราต้องการที่ละบายบ้าง แม้จะไม่ได้คุยกัน แต่แค่เขียนอะไรเล่าอะไรให้ใครก็ได้ไม่จำเป็นว่าใครจะสนมาอ่านหรือจะฟัง เราจะรู้สึกดีขึ้น...อย่างน้อยก็ลดความอึดอัดใจได้ส่วนหนึ่ง ด้วยเหตุนี้ถ้าใครพยายามที่จะพูดกับเราแม้จะไม่มีสาระอะไรเลยก็อย่าได้เมินเฉยครับ ช่วยฟังก็พอ เราอาจทำความดีได้โดยไม่ต้องไปลำบากหาทำหรือหาซื้อที่ไหนเลยเท่านี้ก็เป็นคนดีแล้ว 1 ประการ....สาธุ หุหุ