เขาเรียกว่า "อุเบกขา" หรือเปล่าคะ หน่อย เมื่อเราทำอะไรไม่ได้แล้วจริงๆ เราก็ต้องทำใจ เคารพการตัดสินใจของเขาเอง คนเราก็ต้องเรียนรู้ด้วยตัวเอง เมื่อเราแชร์สิ่งที่เราประสบมาให้เขาอย่างเต็มที่แล้ว เราก็ต้องไม่ยึดติดกับความเห็นของเราเอง เพราะการตัดสินใจไม่ใช่หน้าที่ของเรา เมื่อเราทำหน้าที่ของ"เพื่อน"อย่างดีที่สุดเท่าที่เราจะทำได้แล้ว เราก็ต้อง"ปล่อยวาง" คราวนี้ก็เพื่อความ"เบาใจ"ของเรานี่เองค่ะ อย่าไปแบกอะไรแทนใครเลย พี่โอ๋ว่า อย่างน้อยจากงานนี้น้องเขาก็ได้เรียนรู้ว่า มีคนรักเขามากมายเหลือเกิน หลักฐานอะไรอื่นๆอาจมีความหมายไม่มากเท่าก็ได้นะคะ