ท่านเป็นคน "อีสาน" หรือปล่าว ถึงรู้ลึกและวิจารณ์อีสานอย่างสนุกปากถึงอารมณ์ เช่นนี้ขอรับ ? (ถึงแม้จะอ้างคำพูดของคนที่สามก็ตาม แต่มันก็ผ่านทัศนะ สมอง และมือพิมพ์ของเราไม่ใช่หรือ)
ผมเห็นว่า เราไม่ควรเอาตัวเราหรือบริบทของเราเป็นที่ตั้งไปตัดสินคนอื่นที่ต่างจากเรา ใครเขาอยากจน ใครเขาไม่อยากมีการศึกษา ใครเขาอยากแห้งแล้ง ใครเขาอยากโง่ ?
- เรามีโอกาสมากกว่า มีการศึกษามากกว่า ทำให้ฉลาดกว่า แล้วไปโทษว่า คนขาดโอกาส ด้อยการศึกษา ว่า "โง่ จน เจ็บ" กว่าเรามันถูกต้องและชอบธรรมแล้วหรือ ?
- คำว่า "จน" ใครนิยาม ? เมื่อเอาเงินเป็นตัวตั้งขีดเส้นเอาไว้ว่า ถ้าเงินน้อยแล้วตราหน้าว่า "จน" คนที่มีเงินมากดีและสุขกว่าคนมีเงินน้อย เช่นนั้นหรือ ?
- คนอีสานแท้ ๆ ถึงแม้ขาดโอกาส ด้อยการศึกษา แต่จิตใจเขาสูงส่งยิ่งนัก เขามีจิตใจงาม พอเพียง เอื้อเฟื้อ เผื่อแผ่ มีน้ำใจ แต่ไม่มีเงิน พิจารณาดี ๆ ดูลึก ๆ ดูนาน ๆ
- คนมีการศึกษาสูง แล้วจิตใจสูง เห็นหัวอื่นบ้างไหม หรือเห็นแต่ตนเอง นั่นคือวัฒนธรรมที่ถูกที่ควรแล้วหรือ ?
- พิจารณาด้วยใจที่เป็นธรรมให้มาก ๆ ดูประวัติศาสตร์ให้มาก เพราะมีสิ่งหนึ่ง จึงมีสิ่งหนึ่ง ควรแก้ปัญหาด้วยความสร้างสรรค์ไม่ใช่ไปว่า ทำลาย(จิตใจ) ของเขาถ่ายเดียว
- สุดท้ายแล้ว ไม่ควรแยกเขา แยกเรา ควรส่งเสริมสามัคคีกัน รักกัน ให้อภัยกันโดยเริ่มจากตัวเราและคนรอบข้างน่าจะดีกว่าไหมครับ ?
- ต้องขออภัยที่พูดตรง ๆ แรง ๆ ไม่เช่นนั้นมันจะแตกแยกไปมากกว่านี้