คิดถึงขอนไม้ผุที่ถูกไฟเผาเป็นเถ้าถ่าน ท่านเพิ่งจากไปเมื่อ 7 พ.ค.54

อายุ 70 ปี ท่านต่อสู้กับโรคหัวใจโต ลิ้นหัวใจรั่วมาเป็นเวลา 23 ปี

ท่านสั่งสอนลูกศิษย์ได้ดีไปมากมายรุ่นแล้วรุ่นเล่า ท่านบรรจุเป็นครูตรี

อันดับ 1 ตั้งแต่ พ.ศ.2506 เกษียณที่โรงเรียนเดิม พ.ศ.2544

ท่านเคยเป็นต้นไม้ใหญ่ แผ่กิ่งก้านสาขา เป็นที่พึ่งพักพิงของสรรพชีวิตได้อาศัย

ดิฉันเป็นคนหนึ่งที่ท่านเฝ้าห่วงใย ให้ความช่วยเหลือ

แต่เมื่อถึงกาลเวลาที่ต้องล้มครืนลง สรรพชีวิตที่เคยพึ่งพิงแยกจากไปอยู่ไกลๆ

ได้แต่คิดถึงขอนไม้ผุที่ถูกไฟเผาเป็นเถ้าถ่าน เหลือไว้แต่ความทรงจำดีๆที่เป็น

เยี่ยงอย่าง จึงอยากเป็นขอนไม้ผุๆที่มีคุณค่า ก่อนจะลาจากโลกนี้ไป