อาจารย์จันครับ

ตอบอย่างผู้ที่ไม่ได้เรียน 'ถาปัด จะตอบในฐานะคนอยู่ในบ้านมาแล้วหลายแบบ หลายหลังนะครับ

ประเด็นไม่ได้ขึ้นกับ "การยื่นออกมา" ของกรอบหน้าต่าง แต่ขึ้นกับ "บานหน้าต่าง" ซึ่งเปรียบเหมือนใบเรือ

หน้าต่างบานเลื่อน ไม่มี "ใบเรื่อ" คือ บานหน้าต่างแนบติดผนัง ลมจะเข้าต่อเมื่อตั้งฉากกับผนัง

แต่ถ้าติดมุ้งลวด ติดม่านแล้ว ลมแทบแทรกผ่านไม่ได้

อาจารย์ลองนึกภาพวัยเด็ก หน้าต่างไม้บานคู่ เปิดอ้า 180 องศา ใช้ขอสับ ติดม่านสีขาวบางเบาเพียงครึ่งบาน ลมพัดผ่าน เสียงบานหน้าต่างออดแอด ...มีความสุข และไม่ร้อยเลย...ใช่ไหมครับ นี่เป็นเหตุที่ผมตั้งใจจะไม่ติดม่าน ติดม่านแล้วลมไม่เข้าบ้าน

บานวิทโก้ อ้า "ใบเรือ" หรือบานหน้าต่างได้เต็มที่ 50-60 องศา บานหน้าต่างบ้านหลังใหม่ผม กว้าง 50 ซม. สูง 100 ซม. 4 บานติดกัน ดักลมได้ดี เพราะเมื่อเปิดเต็มที่จะยื่นออกจากผนังราวๆ 35 ซม. (วัดจากของจริง แต่หลักตรีโกณ sin cos tan ผมจำไม่ได้แล้ว)

บานวิทโก้ดักลมได้ประมาณ 120 องศา จะพัดขนานกับบานหน้าต่างที่เปิดอ้า หรือ ในทิศตั้งฉาก ลมจะถูกบานหน้าต่าง "ดัก" เข้าบ้าน

หน้าต่างยิ่งบานกว้างยิ่งดักลมดี แต่วงแขนคนไทยจะปิดบานหน้าต่างแบบนี้ได้ไม่โตกว่า 60 ซม.

วัดจากรักแร้ภรรยาผม ผู้เปิดปิดหน้าต่าง มิได้อ้างจากตำราเล่มใดครับ 555