อ่านแล้วยิ้มเลยค่ะ

ต้นขนุนคงดีใจที่เจ้าของเข้าใจเขาดีขนาดนี้...

คิดเลยไปถึงคนเป็๋็นพ่อแม่ ครูบาอาจารย์ ผู้นำ หากมีความเข้าใจและชัดเจนในวัตถุประสงค์เช่นนี้...ทุกคนคงอยู่ร่วมกันอย่างมีความสุข

ชอบเรื่องราวดี ๆ ให้ข้อคิดนี้ค่ะ

แอบตั้งชื่อบันทึกนี้ว่า..."ขนุนสอนคน" ค่ะ ;)