ถึงบางพูดพูดดีเป็นศรีศักดิ์

มีคนรักรสถ้อยอร่อยจิต

แม้พูดชั่วตัวตายทำลายมิตร

จะชอบผิดในมนุษย์เพราะพูดจา

ประพฤติได้รู้สอนใจตัวเองก่อน

ฝึกขัดเกลาเผาจิตให้อ่อนล้า

ก่อนจะทำสิ่งไรตรองทุกครา

ถูกหรือไม่พิจารนาอย่าอาทร

ชำระล้างมลทินออกให้สิ้น

จงถวิลสัมมาเข้าฝึกสอน

มีปัญญาเฉลียวฉลาดกว่าพังพอน

อย่านิ่งนอนล้างคราบออกจากใจ

คนที่พูดถ้อยคำมีประโยชน์

เพื่อนผองโปรดพาชิดจิตสดใส

พูดกำกวมเพื่อนลาถอยจากไกล

มิเหลือใยเชยชื่นขื่นชะตา

เป็นมนุษย์แสวงธรรมจิตล้ำเลิศ

สุดประเสริฐสูงทรงคุณค่า

ลดทิฐิเตือนสติด้วยปัญญา

รีบเร่งใฝ่ธรรมาเกิดผลปลาย

อันคนถ่อยปัญญาเบาเจ้าอิจฉา

ชอบนินทามาดร้ายคนหนีหาย

กระทำชั่วกรรมสนองจนวันตาย

ต้องครวญคร่ำถูกควักใจในโลกา

ใครล่ะว่าอาญาฟ้าหามีไม่

ร่างใดใดต่างกันต่างกรรมหนา

บำเพ็ญศีลเบิกทางใหม่ในโลกล่า

เว้นกระทำเยี่ยงแมงมุมซุ้มชายคา

สุนทรภู่..................................